Η Ελλάδα γεωγραφικά περιβρέχεται κυρίως από θάλασσα κατά τις τρεις πλευρές της (ανατολικά, νότια και δυτικά) και μόνο βόρεια - βορειοανατολικά συνορεύει από ξηράς με γειτονικά κράτη (Αλβανία - Σκόπια - Βουλγαρία - Τουρκία). Για το λόγο αυτό σ' όλη τη μακραίωνη ιστορία της τα περισσότερα προβλήματά της δημιουργούνται από τα χερσαία σύνορά της, δηλ. από βορρά. Ο βόρειος, λοιπόν, Ελληνισμός, ήταν πάντα το ευαίσθητο σημείο της Ελλάδας, γιατί αυτό ήταν εκτεθειμένο στις ορέξεις των βορείων γειτόνων μας.

Και παρά την επιτυχή και πολυαίμακτη συμμετοχή της στους δύο παγκοσμίους πολέμους με το πλευρό των νικητών, η Ελλάδα αδικημένη από τους ισχυρούς στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων -χωρίς να είμαστε κι εμείς άμοιροι ευθυνών με τα λάθη που κάναμε- δεν μπόρεσε να ενσωματώσει στον εθνικό κορμό πολλές γειτονικές ελληνοβριθείς περιοχές, όπως την Ανατ. Ρωμυλία, την Ανατ. Θράκη με την Κωνσταντινούπολη, την Δυτ. Μικρασία με τη Σμύρνη και τέλος τον ηρωικό Πόντο, περιορισθείσα στα σημερινά της όρια.