H Γαλάτεια Ασνε κατάλαβε πως είναι διαφορετική αρκετά νωρίς στη μικρή ζωή της. Κατάλαβε, επίσης, πως εάν ήθελε να επιβιώσει, έπρεπε να κρατάει το στόμα της κλειστό. Να υπακούει. Και ποτέ να μην αφήσει τις δυνάμεις της να φανούν.

Έμαθε να καταπιέζει την πραγματική της φύση, χωρίς να τα καταφέρνει πάντα, με αποτέλεσμα να έρχεται συχνά σε συγκρούσεις με τη θετή της μητέρα. Η βίαιη συμπεριφορά του αλκοολικού, θετού της πατέρα, την ωθεί καθημερινά στα άκρα και μοιάζει αδύνατο να συγκρατήσει την οργή της.

Ο φόβος συγκρούεται με τον θυμό και η ανάγκη της Γαλάτειας για ελευθερία αρχίζει να υπερνικά τη λογική της.

Στα δεκαεφτά της, πια, καλείται να πάρει μια απόφαση:
Να φύγει όσο πιο μακριά γίνεται απο το μέρος που ζει ή να μείνει, με τον κίνδυνο να αποκαλυφθούν οι δυνάμεις της.

Όταν, όμως, μπαίνει στη ζωή της ο έρωτας, κάθε κίνδυνος μοιάζει αδιάφορος. Κάθε σχέδιο απόδρασης ξεθωριάζει, αρκεί να βρίσκεται κοντά του.
Τόσο κοντά, που το πάθος, όπως και η φωτιά, μπορεί να την κάψει.