ΣΧΕΔΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Η έννοια του γραμματισμού, εκτός από την ικανότητα ανάγνωσης και γραφής, περιλαμβάνει το σύνολο των γνώσεων και δεξιοτήτων που διαθέτει ένα άτομο, οι οποίες συμβάλλουν ώστε να ανταπεξέλθει αποτελεσματικά στις επικοινωνιακές προκλήσεις στο κοινωνικοπολιτισμικό περιβάλλον του. Τέτοιες προκλήσεις συμπεριλαμβάνουν και όσες σχετίζονται με τις Τεχνολογίες της Πληροφορίας και Επικοινωνιών (ΤΠΕ) δημιουργώντας μια ακόμη κατηγορία του γραμματισμού τον ψηφιακό γραμματισμό.

Ένα ψηφιακά εγγράμματο άτομο θα πρέπει να είναι σε θέση να παράγει, να κατανοεί και να επεξεργάζεται με κριτικό τρόπο κείμενα γραπτού, προφορικού και ηλεκτρονικού λόγου.

Μία άλλη κατηγορία γραμματιομού αποτελεί ο θρησκευτικός γραμματισμός. Ένα θρησκευτικά εγγράμματο άτομο θα πρέπει να διαθέτει ένα βασικό λεξιλόγιο αναγνώρισης, κατανόησης και ερμηνείας των θρησκευτικών όρων και των συμβολισμών τους καθώς και των εκδηλώσεών τους σε έθιμα και τελετουργικά τυπικά, που καλλιεργείται στο σχολείο με την θρησκευτική εκπαίδευση.

Οι δεξιότητες του γραμματισμού που αφορούν την ανάγνωση και κατανόηση των πολυμεσικών ή/και υπερμεσικών κειμένων θρησκευτικού περιεχομένου που υπάρχουν στο διαδίκτυο εντάσσονται σε δύο είδη: τον θρησκευτικό και τον ψηφιακό γραμματισμό.

Όταν οι μαθητές και μαθήτριες αναζητούν θρησκευτικού περιεχομένου πληροφορίες σε κείμενα ή βιβλία στο διαδίκτυο απαιτείται να συνδυάσουν τις δεξιότητες και των δύο αυτών ειδών γραμματισμού οπότε προκύπτει μια νέα κατηγορία γραμματισμού που προσδιορίζουμε με τον όρο «θρησκευτικός Ψηφιακός Γραμματισμός».