Η μελέτη αποτελεί κυρίως μια απόπειρα για συστηματική αντιμετώπιση του γνωσιολογικού εκείνου ζητήματος που αναφέρεται στους όρους συγκρότησης του νοούντος υποκειμένου κατά την κίνησή του να οδηγηθεί στη διαμόρφωση έγκυρων επιστημονικών προϊόντων. Ως αφορμή της υπήρξε μια ευσύνοπτη θεματική ενότητα από τα σχόλια του νεοπλατωνικού φιλοσόφου Πρόκλου (412-485μ.Χ.) στον πλατωνικό διάλογο “Αλκιβιάδης Α΄”. Στα εν λόγω σχόλια του ο Πρόκλος αναλαμβάνει την απόπειρα να εντάξει σε ένα ενιαίο σύστημα τη μεταφυσική, την ανθρωπολογία, τη γνωσιολογία, την ηθική, την πολιτική φιλοσοφία, τη λογική, την αισθητική και την παιδαγωγική επιστήμη.
Πρωτεύουσα θέση ωστόσο απέδωσε στη γνωσιολογία. Μέσα από τη γόνιμη σύνθεση της σχετικής φιλοσοφικής παράδοσης ανέθεσε στις γνωσιολογικές αναφορές του ως στόχο να φέρουν στο προσκήνιο με συστηματικό τρόπο και επιστημολογική αυστηρότητα μια φιλοσοφία περί του υποκειμένου.