Το βιβλίο εντάσσεται σε ένα ρεύμα ιδεών που αναδύθηκαν τις δεκαετίες του '70 και '80, επιδιώκοντας να κάνουν επιστημονικότερη την πρόβλεψη κοινωνικών διαδικασιών με την εισαγωγή ποσοτικών εννοιών και μεθόδων.

Xρησιμοποιώντας ως βασικό εργαλείο την περιγραφή της φυσιολογικής ανάπτυξης από την περίφημη σιγμοειδή καμπύλη, το βιβλίο μάς οδηγεί με πλήθος παραδείγματα να κατανοήσουμε ότι άκρως διαφορετικά φαινόμενα, όπως η εξέλιξη της αξιοποίησης των πρωταρχικών ενεργειακών πηγών, η διάδοση των κυριότερων θανατηφόρων ασθενειών, ο ανταγωνισμός ομοειδών προϊόντων στην αγορά, αλλά και η ανάπτυξη του δημιουργικού έργου διάσημων καλλιτεχνών και επιστημόνων ή οι «σταδιοδρομίες» διάσημων εγκληματιών, διέπονται από κοινούς νόμους ανάπτυξης, και συνεπώς, όταν γνωρίζουμε ένα επαρκές τμήμα της εξέλιξής τους, μπορούμε να προβλέψουμε την υπόλοιπη ιστορία τους. Ένα συναρπαστικό θέμα που εμφανίζεται για πρώτη φορά στην ελληνική βιβλιογραφία.