Με αφετηρία την παραδοχή ότι, η ερμηνεία του νοήματος της τέχνης ανήκει σ' εκείνους που μπορούν να το εφαρμόσουν στη ζωή τους, κι όχι αποκλειστικά σε μια πνευματική ελίτ ειδικών, η Σούζαν Βρίλαντ ζωγραφίζει με μαεστρία τη ζωή, τα αισθήματα, τα πάθη και τις εμμονές ανθρώπων οι οποίοι, σε όλη τους την ύπαρξη ή σε μια φευγαλέα στιγμή, έζησαν πλάι σε μερικούς από τους μεγάλους εκφραστές του Ιμπρεσιονισμού και του Μετα-Ιμπρεσιονισμού. Σύζυγοι, ερωμένες, παραμάνες, παιδιά, γείτονες, κοινοί άνθρωποι που δεν συναντώνται στα βιβλία της Ιστορίας της Τέχνης, αλλά χωρίς αυτούς ενδεχομένως να μην είχαν γραφεί κεφάλαια ολόκληρα αυτής της Ιστορίας.