Όταν κάποια καθαρή φθινοπωρινή νύχτα παρατηρώ τον ουρανό που είναι στολισμένος με αναρίθμητα αστέρια, διαφορετικά σε μέγεθος το καθένα τους, που όλα μαζί όμως ρίχνουν ένα ενιαίο φως, λέω στον εαυτό μου: Έτσι είναι και τα κείμενα των αγίων πατέρων! Όταν κάποια καλοκαιρινή μέρα ατενίζω την απέραντη θάλασσα, που είναι γεμάτη από πλεούμενα κάθε μεγέθους, με τα κατάρτια και τα πανιά τους ν' απλώνονται σαν τα φτερά του κύκνου, πλοιάρια που κινούνται από τον ίδιο άνεμο και τρέχουν προς ένα σημείο, κάποιο λιμάνι, λέω μέσα μου: Έτσι είναι και τα κείμενα των αγίων πατέρων! Όταν ακούω μια αρμονική χορωδιακή μουσική, όπου πολλές και διάφορες φωνές αποδίδουν με θαυμαστή αρμονία ένα θείο ύμνο, τότε λέω πάλι στον εαυτό μου: Έτσι είναι και τα κείμενα των αγίων πατέρων!