Το 1861 ένας Έλληνας αναρχικός, ο Πλωτίνος Ροδοκανάκης, ταξιδεύει από την Ευρώπη στον Νέο Κόσμο. Έχει σπουδάσει ιατρική στη Βιέννη και στο Βερολίνο, φιλοσοφία στο Παρίσι και είναι γαλουχημένος με τις φιλοσοφικές ιδέες και τις πολιτικές θεωρίες της εποχής. Επηρεασμένοςο από τον Σαιν Σιμόν, τον Πιέρ Ζοζέφ προυντόν και τον Κάρολο Φουριέ, φτάνει στο Μεξικό με σκοπό να εφαρμόσει τις ιδέες του Σοσιαλισμού, για τις οποίες αγωνίστηκε με συνέπεια επί είκοσι πέντε χρόνια. Στη χώρα αυτή ο Πλωτίνος Ροδοκανάκης μπόλιασε ιδέες που αλλού δύσκολα γίνονταν κατανοητές. Το όνομα του Πλωτίνου Ροδοκανάκη θα φωτίζει το όραμα για ισότητα και δικαιοσύνη των ξεχασμένων της μεξικανικής γης, δίπλα σ εκείνο το Εμιλιάνο Ζαπάτα, που παραμένει ο θρυλικός ήρως των απόκληρων του Μεξικού και που στο όνομά του εξεγείρονται ακόμα και σήμερα οι καταπιεσμένοι.