Γραμμένα από τον Μπέκετ σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, από το 1937 έως το 1988, και αρκετά διαφορετικά μεταξύ τους ως προς τη μορφή και το περιεχόμενο, τα κείμενα αυτού του βιβλίου μοιράζονται, ωστόσο, την ίδια έγνοια -αγάπη αλλά και αμφισβήτηση- για τον λόγο και τον ρόλο του στις σχέσεις των ανθρώπων και στις ζωές τους. Αλλοτε φειδωλός και ελλειπτικός, άλλοτε χειμαρρώδης και ασταμάτητος, άλλοτε παντελώς απών ή απαγορευμένος, χωρίς να είναι πάντα αυτός το κεντρικό θέμα, γίνεται το κρυφό νήμα που διατρέχει αυτά τα κείμενα και εγγυάται τη συνοχή τους.