Πρόκειται για την πρώτη ποιητική συλλογή μιας νέας ποιήτριας. Περιλαμβάνει τριάντα ποιήματα. Ο κύριος Λυπημένος Δεν έχει αργίες, δε ζει με γιορτές. Έχει μια μεγάλη λύπη. Ο κύριος Λυπημένος περπατάει με στενά παπούτσια. Φοράει τη λύπη του και βγαίνει τα Σάββατα. Το μεσημέρι λυπάται για τον ήλιο. Το απόγευμα λυπάται που νυχτώνει. Το δωμάτιό του είναι ανατριχιασμένο. Ούτε ο ύπνος τον γλιτώνει από τη λύπη του. Αδειάζει τα μάτια του απ’ το καλό. Ανεβαίνει στη μηχανή της λύπης και φτάνει στη χώρα της «αξημέρωτης λήθης».