Έξι διηγήματα που αναβλύζουν ανθρωπιά, βαθιά αγάπη και το άρωμα που έχουν οι πιο γλυκές αναμνήσεις.

Έξι διηγήματα για τη μουσική, τα παιδιά και την αγάπη που περιμένουν να τα ανακαλύψετε. «Διαμαντάκια», που χρειάζεται να σκάψει κανείς λίγο κάτω από την επιφάνεια για να τα βρει. Που όταν τα βρει, χρειάζεται να σκύψει επάνω τους, σχεδόν ευλαβικά, να τα θαυμάσει και να ρουφήξει βαθιά μέσα του το θάμπος τους.

Η πένα της Πόπης Φιρτινίδου μπορεί μερικές φορές να κάνει αστεία, αλλά δεν αστειεύεται. Παίρνει στα σοβαρά την αποστολή της, χωρίς την πομπώδη σοβαροφάνεια που ενδημεί στη νεοελληνική πεζογραφία. Στιβαρή, λιτή, αλλά πλήρης ευαισθησίας η γραφή της Φιρτινίδου μάς ταξιδεύει - αυτή δεν είναι άλλωστε η δουλειά της λογοτεχνίας;