Πάντα αναρωτιόμουν ποια είμαι, για ποιο λόγο ήρθα σε αυτήν τη ζωή. Ίσως είμαι απλά, άλλο ένα κορίτσι που μεγάλωσε κι έγινε γυναίκα. Μεγαλώνοντας κατάλαβα, γνώρισα τη ζωή, πήρα τις απαντήσεις μου. Πέρασα εύκολες στιγμές, γεμάτες ευτυχία και άλλες δύσκολες, γεμάτες πόνο και δάκρυα. Γνώρισα πολλούς ανθρώπους, άλλους τους αγάπησα και άλλους μίσησα. Όλα όσα έζησα με έκαναν παρόλα αυτά πιο δυνατή, πιο τολμηρή, πιο αληθινή. Κατάλαβα πως το καλό είναι τις περισσότερες φορές δίπλα μας, μα δεν το εκτιμάμε. Το κακό πάλι, είναι μερικές φορές πάνω μας κι εμείς το αγνοούμε.

Ονομάζομαι Ελπίδα. Μα δεν ξέρω αν μπορώ να ελπίζω. Δεν ξέρω αν μπορώ να ελπίζω. Δεν ξέρω αν θα μείνω ανθρώπινη μέχρι τέλους ή αν το κακό θα καταφέρει να με κερδίσει. Ξέρω μόνο πως θα το πολεμήσω με όλη μου τη δύναμη, μέχρι τέλους.