Η γενική πεποίθηση σε ό,τι αφορά τη φιλοσοφία του Ηρακλείτου και του Παρμενίδη είναι ότι οι δύο αυτοί προσωκρατικοί φιλόσοφοι αποτελούν τους δύο αντίθετους πόλους ενός «φιλοσοφικού διπόλου», το οποίο συνιστούν οι έννοιες του γίγνεσθαι και του είναι.

Ο συγγραφέας στο βιβλίο αυτό υποστηρίζει την ιδέα ότι παρά τις υπάρχουσες διαφορές υπάρχουν και σημαντικές ομοιότητες στο έργο των δύο αυτών φιλοσόφων. Η επιδίωξη στο πόνημα αυτό είναι να δειχθεί ότι υπάρχει μια βαθύτερη σχέση ανάμεσα στα δύο μέρη του Ποιήματος του Παρμενίδη, η οποία αφορά επίσης στο πρόβλημα της σύνδεσης του είναι με το γίγνεσθαι.