Στη Θάσο πηγαίνω από το 1975. Ένα καλοκαίρι γοητεύτηκα από ένα ηλιοβασίλεμα κι αποφάσισα να μείνω. Ήμουν στον παράδεισο, έναν παράδεισο που δεν τον γεύτηκα μόνη μου. Γύρω μου ήταν και οι παραθεριστές, προκλητικοί, διασκεδαστικοί κι αγαπημένοι. Συνένοχοι στην ενατένιση της σταδιακής αλλοτρίωσης του νησιού. Διηγήματα που μοιάζουν με μικρά ενοχλητικά βότσαλα, σε μια πλαζ που χάνει την ταυτότητά της.