Ένας συγγραφέας αναζητά γαλήνη και έμπνευση, ταξιδεύοντας από τη βροχερή και ομιχλώδη Ιρλανδία ως το Βέλγιο, τη Λιουμπλιάνα, το Σαράγεβο. Οι εξορμήσεις του αυτές τον κατευθύνουν όλο και βαθύτερα στα τοπία και τα καταφύγια του εσωτερικού του κόσμου. Στιγμές, μέρη και γεγονότα συμπίπτουν, δημιουργώντας μια ασυνήθιστη ιστορία γύρω από τις έννοιες της γλώσσας, του πολέμου, του ξεριζωμού. Συνοδοιπόροι σε αυτό το ταξίδι είναι ο Τζίνι, ένας Αλβανός οδηγός, η Τζέιν, μια γυναίκα ιρλανδο-αμερικανικής καταγωγής, η Σπομένκα, μια πρόσφυγας της πρώην Γιουγκοσλαβίας και άλλοι. Η εναλλαγή των αφηγητών χαρίζει μια πανοραμική οπτική στην αναζήτηση της αλλαγής, της ταυτότητας, της νέας πατρίδας. Με λόγο συνειρμικό και λυρικό, ο Σαρόταρ προσφέρει στον αναγνώστη ένα έργο για την απώλεια και τη μνήμη, διανθισμένο από φωτογραφίες που έβγαλε ο ίδιος.