Οι δύο ήρωές μας, ο Ρούμπεκ και η Ιρένα, συνειδητοποιούν πως αιτία της υπαρξιακής μας αγωνίας είναι η ίδια η γέννησή μας και αποφασίζουν να δώσουν τέλος σε ένα παιχνίδι χωρίς νόημα και σκοπό, όταν πια κάθε ψευδαίσθηση, κάθε ζωτικό ψεύδος, κάθε ιδεολόγημα που συντηρεί την ύπαρξη έχει αποδειχτεί αδύναμο να προσφέρει ίαση στην ασφυκτιώσα μέσα στα αδιέξοδά της ψυχή. Το παιχνίδι τελειώνει με τα μοναδικά λόγια της Καλόγριας, "Ειρήνη υμίν", δίνεται δηλαδή ένα μεταφυσικό φινάλε εκεί όπου η ζωή δεν μπόρεσε να προσφέρει λύση.