“Θα μπορούσες ποτέ να αγαπήσεις έναν άγνωστο, κάποιον που δεν έχεις γνωρίσει, απλάκαι μόνο κοιτώντας τον;
Το ίδιο ακριβώς ισχύει και με τον εαυτό μας… χρειάζεται να τον γνωρίσουμε.
Να του δώσουμε χώρο και χρόνο για να αποκαλυφθεί και φωνή για να ακουστεί.
Με αφετηρία την μέχρι τώρα ιστορία μας, να τον παρατηρήσουμε, να τον αφουγκραστούμε, να τον αγκαλιάσουμε, να τον κατανοήσουμε, να αναγνωρίσουμε τις ανάγκες του, να τον παρηγορήσουμε.
Να του δώσουμε την ευκαιρία να αναλάβει την ευθύνη του.
Να τον οδηγήσουμε να κατακτήσει αυτά που πάντα ήταν δικά του… την εξέλιξη, δηλαδή, σε έναν εαυτό που μπορεί από την απλή επιβίωση να προχωρά στη βίωση της Ζωής του μέσα από την γνώση της ίδιας του της ύπαρξης.
Μιας ζωής που αξίζει τον κόπο να τη ζήσεις…
Κι όλα αυτά να καταλαγιάσουν μαλακά στην ψυχή μας με ένα παραμύθι…
Αυτή τη φορά όμως ας το διαβάσουμε εμείς στον εαυτό μας.“