Βαθύ φιλί στο όπου νάναι...

Βαθύ φιλί
μέχρι το τέλος
χαμένο στην άβυσσο
μιας σπηλιάς
που δεν θέλεις να βλέπεις,
αλλά μόνο να νιώθεις
πλέοντας στο πέλαγος
της ηδονής
με τα κλειστά μάτια
να φεύγουν,
να γυρνάνε,
να χάνονται
με τα παιχνίδια
του σοφού εργαλείου της γλώσσας
που κινείται ρυθμικά
και συσπειρώνει τ ακρόχειλα
της πρόσκαιρης ευτυχίας,
που θα ακολουθήσει
έναν πρόχειρο, αλλά σπουδαίο καφέ
δίχως πυξίδα και στόχο,
όπου νάναι,
γιατί αυτό το όπου νάναι
τώρα έχει αξία.