Τρεις άντρες συναντιούνται σ' ένα πλοίο με προορισμό την Αϊτή, όπου βασιλεύουν η διαφθορά και ο τρόμος στη δικτατορία του Πάπα Ντοκ και των Τοντόν Μακούτ, της μοχθηρής μυστικής αστυνομίας του. Χωρίς ψευδαισθήσεις και δίχως να παίρνουν θέση, αυτοί είναι οι «Θεατρίνοι» του τίτλου. Ο Μπράουν είναι ένας απογοητευμένος ξενοδόχος οι Σμιθ ένα ζευγάρι Αμερικανών σε μια αποστολή καλής θέλησης η Μάρτα είναι η νεαρή σύζυγος ενός Λατινοαμερικανού διπλωμάτη ο Τζόουνς είναι ένας αξιαγάπητος ψεύτης. Υποδύονται σε πρώτο πλάνο τους αξιοπρεπείς ή ύποπτους ρόλους τους, βιώνοντας ερωτικές σχέσεις αντί για έρωτα, ενθουσιασμούς αλλά όχι κάποια πίστη και άσκοπους, τυχαίους θανάτους. Κρυμμένοι πίσω από τις μάσκες των θεατρίνων, κοντοστέκονται στις παρυφές της ζωής, φοβούνται τον έρωτα, τον πόνο και τον ίδιο το φόβο.

Εναλλάσσοντας τα κωμικά στοιχεία με την ειρωνεία και τη στυγνή βία, ο Γκρην συνθέτει μ' αυτές τις ζωές μια πλοκή όπου η αγωνία ολοένα κορυφώνεται.