Πρόκειται για μια νουβέλα που εξιστορεί γεγονότα της σύγχρονης κοινωνικής πραγματικότητας. Δίνεται σημασία στην ηθογράφηση και την ψυχογράφηση των χαρακτήρων. Απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες και σε όλες τις κοινωνικές τάξεις.

Ο ήρωας της νουβέλας, ο Παύλος, μόλις έχει εισαχθεί στη Φιλοσοφική Σχολή, αλλά δεν ενθουσιάζεται τόσο, διότι αναζητεί έναν τρόπο για να ενωθούν οι μοναχικοί άνθρωποι, να μην ζουν μόνοι δίχως όνειρα, να ενωθούν και να διαμορφώσουν ένα παγκόσμιο κίνημα αγάπης. Περιπλανάται στους δρόμους της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και του Ναυπλίου με τη συμφοιτήτρια και σύντροφό του, τη Νεφέλη. Συνομιλούν με τους περαστικούς και η δράση εξελίσσεται ραγδαία. Η κάθε σελίδα είναι σχεδόν και μια διαφορετική ιστορία, ένα διαφορετικό συμβάν, που συνδέεται με το όνειρο του έφηβου οραματιστή, ποιητή, σχεδόν φιλοσόφου Παύλου. Ο Παύλος έχει ως πρότυπο τη Βάβω, τη γιαγιά του, μια ήρεμη, ηθική δύναμη, που από εκείνη παίρνει κουράγιο για να συνεχίσει το δύσκολό του έργο. Τον σκοπό της ζωής του. Αν και έφηβος, δίχως πολλές κοινωνικές παραστάσεις, έχει πάθος να αγωνιστεί για να ηρεμήσει τον άγριο άνεμο, τους φόβους, τις ανασφάλειες της σημερινής αλλοτριωμένης ζωής. Με τα μάτια του. Με τα αθώα του μάτια. Πηγάζει από μέσα του μια τεράστια αισιοδοξία, που τη διοχετεύει με όποιον συνομιλήσει.

Μια νουβέλα, με σημαία την ελπίδα για μια διαφορετική ζωή, για να αναρωτηθούμε πως δεν αξίζει να περπατάμε πάντα σκυφτοί, να κοιτάζουμε το συνάνθρωπό μας δίχως όμως πραγματικά να τον βλέπουμε.