Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα χαριτωμένο λαγουδάκι με έξυπνα μάτια και γλυκιά μουσουδίτσα, που το έλεγανα Ζιβζίβ. Αυτό το λαγουδάκι είχε μεγάλη περιέργεια κι ήθελε να τα μαθαίνει όλα. Αφού, να σκεφτείτε, μόλις γεννήθηκε, άρχισε αμέσως τις ερωτήσεις. Οι γονείς του προσπαθούσαν βέβαια να του απαντούν αλλά δεν γνώριζαν και πολλά πράγματα. Έτσι, ο Ζιβζίβ αναγκαζόταν να ρωτάει όποιον έβρισκε μπροστά του: την κυρία αλεπού, μια σαρανταποδαρούσα, τον κύριο σκαντζόχοιρο, τον κύριο πελεκάνο, το σκίουρο τον ξυλουργό, τον κυρ-βάτραχο, τον τυφλοπόντικα, τη χελώνα, τον αρκούδο, ένα φίδι, τον κάστορα τον σιδερά. Φυσικά δεν γλίτωσε από τις ερωτήσεις του και η δασκάλα του στο σχολείο, που τις έκανε τις πιο απίθανες ερωτήσεις...Γιατί ο ήλιος βγαίνει από την Ανατολή, γιατί δεν γράφουμε στον αέρα, γιατί το ένα, γιατί το άλλο...

Ένα παραμύθι με τις περιπέτειες του μικρού Ζιβζίβ του οποίου τα παθήματα δεν γίνονταν μαθήματα, αφού η περιέργειά του φαίνεται πως μεγάλωνε μαζί με την ηλικία και τα αυτιά του.