...Μια οραματική και δημιουργική εξέλιξη, δεν μπορεί να συμβεί, τόσο για ένα άτομο, όσο και για ένα έθνος, κατά τη διάρκεια μιας κανονικής και διαρκούς κατάστασης. Και θα ήταν ανόητο να απαιτούμε από την Ιστορία, "αυτό το μυστικό εργαστήρι του Θεού", όπως το αποκαλεί ο Γκαίτε, να παράγει ασταμάτητα μεγάλες μορφές και συγκλονιστικά γεγονότα. Γιατί, κάθε τι σημαντικό, χρειάζεται χρόνο, εξέλιξη, προετοιμασία. Κάθε φορά πρέπει να προηγηθούν αμέτρητες ώρες, πριν έρθει η μεγάλη, η αποφασιστική στιγμή. Όπως ακριβώς στη Φύση, χωρίς την παρέμβαση των ανθρώπων, σχηματίζονται κρύσταλλοι ασύγκριτης καθαρότητας και ομορφιάς, έτσι και η Ιστορία, μας παρουσιάζει επεισόδια, μορφές, εποχές, τέτοιας έντασης και δραματικής τελείωσης (έξαρσης), τα οποία μοιάζουν με ποιητικά έργα τέχνης αξεπέραστα, που μπροστά τους υποκλίνονται όλοι οι ποιητές της γήινης σφαίρας...