Παρά τη δύναμη των λέξεων να κινητοποιούν το μυαλό, η λέξη που εκφράζεται γραπτά ή προφορικά σπάνια θεωρείται ως ουσιαστικό στοιχείο της διδασκαλίας και της μάθησης για το μάθημα των Φυσικών Επιστημών, ενώ το μεγαλύτερο μέρος της προετοιμασίας του κατευθύνεται προς την οργάνωση πρακτικής άσκησης.

Υπάρχει υπερβολική εμπιστοσύνη στην αξία της άμεσης εμπειρίας από "τα αντικείμενα" εν αντιθέσει με τις "απλές λέξεις" και μια συνακόλουθη αμέλεια όσον αφορά τον τρόπο που οι λέξεις πραγματικά εμπλέκονται στην ανάπτυξη της επιστημονικής κατανόησης.