Ο Μπρεχτ ξεκίνησε να γράφει τις «Ιστορίες του κυρίου Κόυνερ» το 1927. Το έναυσμα για τη συγγραφή αυτών των ιστοριών ήταν η διαπίστωση ότι μέσα στην καθημερινότητά τους οι άνθρωποι, αποξενωμένοι και αλλοτριωμένοι καθώς είναι, συνηθίζουν να αποδέχονται παράλογες καταστάσεις και να τις θεωρούν φυσικές και αυτονόητες. Περιττό να πούμε ότι στη σημερινή εποχή, ακριβώς επειδή η αλλοτρίωση και η αποξένωση είναι ακόμα μεγαλύτερες από την εποχή του Μπρεχτ, το φαινόμενο αυτό είναι πολύ πιο έντονο: Μια σειρά καταστάσεις και γεγονότα, όπως: η ανεργία, η λιτότητα, ο πόλεμος, η βία, κτλ. παίρνουν τη μορφή φυσικών φαινομένων για τον μέσο άνθρωπο.

Ο τρόπος που προτείνει ο Μπρεχτ για να αντιμετωπισθεί αυτό το φαινόμενο και να σταματήσουν οι άνθρωποι να θεωρούν φυσικά και αυτονόητα πράγματα τα οποία δεν υφίστανται, είναι αυτός που χρησιμοποιεί και στα θεατρικά του έργα: δημιουργεί στον θεατή ή στον αναγνώστη το στοιχείο της έκπληξης...