Η ΒΙΑ ΜΕΣΑ ΜΑΣ

Κουβέντες ανθρώπων συντηρούν τη βία.
Με την παρουσία τους. Με την απουσία τους.
Η βία, η ομπρέλα της απειλής της,
μας χειραγωγεί αέναα, ακούραστα,
με το σφρίγος της αιώνιας νιότης της,
πιο παρούσα από το πεπρωμένο,
απείρως μακροβιότερη από το μικρό μας βίο.
Ο φόβος μας, αυτός που συνεπάγεται,
αυτός που την επάγει
τη συντηρεί και τη θεριεύει.
Γι'αυτό εγώ,
ο αθέλητος υπηρέτης της, κραυγάζω
<<όχι στη βία, όχι>>
γνωρίζοντας κατά βάθος ότι όμοια
είναι σαν να ξορκίζω το θάνατο.
Ενοχικέ μου φίλε
δέξου τη βία μου,
με γνώση,
έτσι που εγώ δέχομαι τη δική σου,
ακόμη κι αν αυτή
είναι ντυμένη το στολίδι της αγάπης.