Ζούμε χορτάτοι, εν ειρήνη, κοιτώντας ανέξοδα, ακίνδυνα, ανώδυνα και εκ του ασφαλούς, παιδιά να πεινάνε, ή να σκοτώνονται από
''έξυπνες βόμβες''.

Ζούμε ήσυχοι, βολεμένοι αδιάφοροι.

Ζούμε κωπηλατώντας λοξά στο ποτάμι του χρέους, κοιτώντας λοξά
στους καιρούς που μας ορίζουν. .

Ζούμε αψηφώντας τα βλέμματα που μας ικετεύουν βοήθεια
εξακοντίζοντας σαΐτες ολόισια στα εσώψυχά μας

μα εμείς δε νιώθουμε πόνο κι ούτε ντροπή
απλά δε νιώθουμε...