Η αιχμαλωσία του ανθρώπου ανάμεσα στο Καλό και στο Κακό είναι ο κοινός παρονομαστής των δύο ιστοριών που περιλαμβάνονται εδώ, του «Τυμβωρύχου» και του «Μαρκχάιμ». Ο άνθρωπος, παγιδευμένος μέσα σ’ αυτό τον αιώνιο πόλεμο, αδύναμος να ακολουθήσει το δρόμο του Καλού, υποκύπτει στο Κακό για να γνωρίσει τελικά τη μοιραία πτώση. Τα τελευταία λόγια που ο δολοφόνος Μαρκχάιμ απευθύνει στον αναπάντεχο μυστηριώδη επισκέπτη του αποτυπώνουν με δραματική ευθύτητα αυτόν το διχασμό.