Τι μπορεί να σκέφτεται ένας γεράκος που κάθεται απέναντί μας σ' ένα παγκάκι;
Μήπως έχει ζήσει όσα εμείς δεν καταφέραμε να δούμε ούτε στον κινηματογράφο;
«...Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί ότι το μυαλό μου ξεχειλίζει γυναικεία σάρκα, καυγάδες, μεθύσια και πιστολίδια. Είμαι ο γεράκος της πλατείας που, τώρα, όλοι θα μπορούσαν να του εμπιστευτούν τις γυναίκες και τις κόρες τους.
Η αλήθεια, όμως, είναι ότι ήμουν σαν το κάρβουνο... αναμμένος έκαιγα και σβηστός μουτζούρωνα. Αλλά τώρα ξεδοντιαστήκαμε κι έχουμε καταστεί εντελώς ακίνδυνοι...»

Για το ήρωα, Τάσο Σουραλή, ο Παράδεισος συνεχίζει να υπάρχει... ακόμη κι αν χρειαστεί να τον ανοίξει με λοστό!