«Ο Μοσκώβ Σελήμ» είναι το τελευταίο διήγηγμα του Βιζυηνού. Δημοσιεύτηκε το 1895 (όταν ο συγγραφέας βρίσκεται πια στο φρενοκομείο) αλλά γράφτηκε πολύ νωρίτερα. Ο ήρωας του αφηγήματος είναι Τούρκος. Ο συγγραφέας θα μπορούσε βέβαια να τον εξευμενίσει αλλά δεν το κάνει. Σημασία έχει ο άνθρωπος, όχι η εθνικότητα ή η φυλή του. Ο άνθρωπος που πάσχει, που πονάει, που υποφέρει, που αδικείται. Πρόκειται για μια ανθρώπινη ιστορία, τελικά, γεμάτη ευγένεια και ανθρωπιά. Είναι η ιστορία ενός στρατιώτη.