O Σωκράτης του Mισέλ Γκερέν είναι σύγχρονος, επειδή είναι μόνος, φορέας μιας μοναξιάς που δεν διεκδικεί καμιάν άλλη αλήθεια εκτός από την ίδια της την ύπαρξη, καμιάν άλλη ζωή εκτός απ' αυτήν που του επιτρέπει να είναι πάντα κάπου αλλού, να λέει πάντα κάτι άλλο απ' αυτό που ο συνομιλητής του περιμένει να ακούσει από το στόμα του, κάπου εκεί, στα όρια αυτής της αποξένωσης, όπου η απόσταση αρχίζει και διαμορφώνει το βλέμμα του νου, δηλαδή τη σκέψη.