...Σε ακολούθησα με τον τρόπο της αφήγησης όταν έφυγες, σε ακολούθησα με μικρούς και μεγαλύτερους αιφνιδιασμούς, σε ακολούθησα την ημέρα και σε ακολούθησα τη νύχτα, παντού.
Σε βρήκα να στέκεις σε ένα βιβλιοπωλείο, σε λεωφόρους πολύβουων πόλεων, σε είδα σε ερωτικές περιπτύξεις, σε παραστρατήματα, σε ένιωσα σε πίκρες και χαρές. Κατέγραψα κάθε ματαίωσή σου, κάθε πιθανό και κάθε απίθανο γεγονός.
Το καταφύγιό μου είναι οι λέξεις μου. ’κουσα τους καλοθελητές να σε συμβουλεύουν, άφησέ τον να ξεροσταλιάζει, μην του δίνεις την παραμικρή σημασία, θα βαρεθεί κάποτε και θα τα παρατήσει, ο χρόνος του τελειώνει, πόσο θα αντέξει, θα βρει κάτι άλλο πιο ενδιαφέρον, είναι καλύτερα να τον λησμονήσεις, είναι εγωιστής, την προσοχή σου αναζητά μόνο, ξέχνα ότι υπάρχει και θα χαθεί.
Δεν τα παράτησα και δεν θα τα παρατήσω.
Δεν έχω να προσθέσω τίποτε άλλο...