Βιβλίο των τελευταίων χρόνων της ζωής του μεγάλου Λιβανέζου ποιητή, φιλόσοφου και καλλιτέχνη Καλίλ Γκιμπράν και συνέχεια του πρώτου του αριστουργήματος, του "Προφήτη". Έχοντας πλέον κάνει ένα μεγάλο κύκλο στη ζωή του ο συγγραφέας γράφει για να γευθεί ψυχικά ο αναγνώστης την ανθρωπιά και την ψυχική ευγένεια μέσα, γεφυρώνοντας από έναν ύμνο με την πένα του την αραβική κληρονομιά με τον δυτικό ελληνοχριστιανικό ανθρωπισμό, θυμίζοντας την ξεχασμένη σοφία που υπάρχει μέσα του.