«Στα πόδια του βρισκόταν η λύση του μυστηρίου, η αποκάλυψη του μυστικού. O καθρέφτης ήταν κορεσμένος. Το είδωλό του δεν ήταν πλέον αποδεκτό. Όπως και τα είδωλα αυτών και αυτών με τους οποίους και με τα οποία θα μπορούσε να συνυπάρξει στο μέλλον».

O χρόνος. Μια κατασκευή από μνήμες. Πάνω σε αυτό το θέμα αναπτύσσονται οι είκοσι παραλλαγές που περιέχονται σε τούτο το βιβλίο. Όπως οι παραλλαγές σ' ένα μουσικό θέμα, που είναι, ταυτόχρονα, το ίδιο αλλά κι ένα άλλο.

«Κοίταξε στον καρπό του τον κατασκευασμένο χρόνο. Δεν υπάρχει επιστροφή εκεί απ' όπου δεν έφυγες ποτέ. Μένεις εκεί ανέστιος και άχρονος. Στο φάντασμα της ακατοίκητης πλατείας σου. Να ξενυχτάς το πτώμα μιας μέρας μες στην αιώνια νύχτα».