Το βιβλίο αυτό επικεντρώνεται σε μια παραμελημένη πτυχή του έργου του Μ. Καραγάτση: τη σχέση, φανερή και κρυπτική, του εμβληματικού συγγραφέα της γενιάς του 30 με τον κινηματογράφο.

Παρουσιάζονται και σχολιάζονται τα θεωρητικά κείμενα που ο Καραγάτσης αφιερώνει στον κινηματογράφο. Εντοπίζονται οι αναφορές στην κινηματογραφική τέχνη που παρεισφρέουν στις θεατρικές κριτικές του. Ανιχνεύονται η θεματοποίηση του κινηματογράφου, η ύπαρξη κινηματογραφότροπων στοιχείων και η αξιοποίηση κινηματογραφικών τεχνικών στην πεζογραφία του.

Μελετάται η ιδιαιτερότητα του μυθιστορήματος Ο θάνατος κι ο Θόδωρος, μιας ιλαροτραγωδίας, γραμμένης, σύμφωνα με τον συγγραφέα, "κατά τον τρόπο του κινηματογραφικού σεναρίου". Αναλύεται η ταινία Καταδρομή, η μοναδική κινηματογραφική ταινία που σκηνοθετεί ο Καραγάτσης, πάνω σε δικό του σενάριο, και γίνεται απόπειρα σύνδεσής της με το ευρύτερο έργο του δημιουργού της.

Τέλος, εξετάζονται τα δύο ακόμη κινηματογραφικά σενάρια που γράφει ο συγγραφέας αλλά δεν γίνονται ταινίες: "Το μπουρίνι" και "Μαγδαληνή", βασισμένα σε εμβληματικά πεζογραφήματά του (το πρώτο στο ομώνυμο διήγημα και το δεύτερο στο διήγημα "Η Μεγάλη Βδομάδα του Πρεζάκη").