Ο Ηγεμόνας, το πιο αμφιλεγόμενο έργο του Νικολό Μακιαβέλι, αποτελεί μια σημαντική τομή στην ιστορία της πολιτικής φιλοσοφίας. Πρόκειται για μια πραγματεία που απευθύνεται στους πολυάριθμους Ιταλούς ηγεμόνες του Μεσαίωνα και υποστηρίζει ότι τα ηθικά κριτήριά τους πρέπει να είναι ο πολιτικός αμοραλισμός και ο απόλυτος κρατισμός, χωρίς όμως να προκαλείται το μίσος του λαού.

Κάθε ηγέτης που θέλει να σταθεροποιήσει τη θέση του, οφείλει να διαχωρίζει την προσωπική ηθική του από τα μέσα που θα χρησιμοποιήσει για τη διατήρηση ενός ισχυρού κράτους. Στόχος είναι μια νέα ηγεμονία που πρέπει να επιβληθεί χωρίς να εμποδίζεται από ηθικούς φραγμούς, αλλά να αποβλέπει πάντα στην επικράτηση ενός μονάρχη με κάθε τρόπο, κυρίως με τη βία και χωρίς ηθικές αναστολές.