Το έργο του Τάνκρεντ Ντορστ σατυρίζει τη θεατρική κουλτούρα των υπευθύνων του θεάτρου ξεκινώντας από τους ηθοποιούς και καταλήγοντας στο ίδιο το κοινό που παρακολουθεί το θεατρικό δρώμενο. Οι επιθυμίες και οι προσδοκίες των διοργανωτών του θεάτρου και του κοινού έρχονται σε αντιπαράθεση. Γίνεται ολοφάνερο ότι οι στόχοι του κοινού είναι πολύ διαφορετικοί από αυτούς των διοργανωτών και των ηθοποιών: το κοινό αντιδρά έντονα και με θράσος πολλές φορές, εκφράζοντας απερί-φραστα τη γνώμη του για το θεατρικό έργο και ενώ αυτό παίζεται, κριτικάροντας κατά τη διάρκεια του έργου σφοδρά τους διοργανωτές, τον δραματουργό, τον σκηνοθέτη και τους ίδιους τους ηθοποιούς. Μέσω του γνωστού έργου ο δραματουργός προσεγγίζει τη δημιουργία και την υπαρξιακή ανάγκη του θεάτρου, το πώς παίζεται θέατρο γενικά, ποια είναι η θεατρική διαδικασία, και πώς επιτελείται η μύηση των θεατών στο θέατρο...