Ένα από τα στοιχεία που έκαναν τον Χορν τόσο πολύ γοητευτικό ήταν πως ο Χορν ήταν ένας αυθεντικός ΘΕΑΤΡΙΝΟΣ του παλιού καιρού, με την καλύτερη σημασία που μπορεί να έχει αυτή η λέξη, από αυτούς που έπαιζαν σαν να ζούσαν και ζούσαν σαν να έπαιζαν... Σε τετ α τετ, ειδικά, συζήτηση, σου μιλούσε για τα πιο απλά αλλά και για τα μη απλά πράγματα και φλεγόταν ολόκληρος, οι κουβέντες έβγαιναν από το στόμα του και συγχρόνως η κίνηση των χεριών, του κορμιού, οι εκφράσεις του προσώπου ήταν τέτοιες, σαν να ερμήνευε ένα σπουδαίο ρόλο. Ένα στοιχείο της γοητείας του ακριβώς ήταν πως ήταν ένας αυθεντικός θεατρίνος, αλλά βέβαια δεν ήταν μόνο αυτό, ήταν και η έμφυτη αρχοντιά του, η ομορφιά του που μέχρι το τέλος της ζωής του δεν τον πρόδωσε, η καλλιέργειά του, εκείνη η εξαιρετική φωνή που ηχούσε σαν το πιο ακριβό όργανο στα αυτιά σου, όλα στον Χορν ήταν γοητευτικά και ανεπανάληπτα και ο ίδιος είχε μια λάμψη που σε αιχμαλώτιζε.