Ο Ραμόν, κουρασμένος από τη δουλειά του ως εργάτη σε εργοστάσιο, ανεβαίνει σε μια πινακίδα της Coca-Cola στην άκρη του δρόμου και αποφασίζει να ζήσει εκεί. Του έχουν αναθέσει να φυλάει την πινακίδα για να μην κλέψει κανείς τους προβολείς, και το αφεντικό του δεν έχει αντίρρηση να μένει είκοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο, εφτά μέρες τη βδομάδα, στο νέο του πόστο. Σ’ αυτή την ετοιμόρροπη φωλιά, επιτέλους νιώθει σαν στο σπίτι του. Εκεί τον επισκέπτεται ο εντεκάχρονος Μιγκέλ, ο οποίος μαθαίνει να παρατηρεί τον κόσμο από ψηλά, ενώ οι κάτοικοι της συνοικίας ψιθυρίζουν ότι ο Ραμόν έχει τρελαθεί εντελώς, αφού οι άντρες και οι γυναίκες δεν είναι πουλιά.

Μια ιστορία ενηλικίωσης, γεμάτη χιούμορ και λυρισμό, για τις αντιφάσεις της κοινωνίας που, στο όνομα της ειρήνης, δεν διστάζει να καταφύγει στη βία.