Η ζωή μας, ναι. Το μέλλον μας, ναι. Θα ζούσα περιμένοντάς σε, θα σ αγαπούσα και θα σε περίμενα. Περίμενα το τέλος του πολέμου για να ρθει εκείνη ημέρα που θα σε παντρευόμουν μπροστά σ όλο τον κόσμο. Και θα σε περίμενα τα βράδια. Τώρα δεν υπάρχει μέλλον, δεν περιμένω πια παρά το θάνατό μου και θα πεθάνω μόνη. 'Αφησέ με λοιπόν...