Ό,τι και να πεις γι' αυτόν τον τόπο, πάντα θα νιώθεις πως υπάρχει κάτι αμετάδοτο. Βαθύ, αρχέγονο, μυστικό, όσο και απτό. Μην μπορώντας να το περιγράψεις, μόνο το ζεις! Η Λέσβος, η Μυτιλήνη, παγιδεύει για πάντα σε μια γλυκιά φυλακή. Όπως και το νησί της Καλυψώς δεν ανέχεται περιηγητές, προσωρινούς επιπόλαιους επισκέπτες. Μόλις πατήσεις το χώμα της, μεμιάς απαιτεί να γίνεις δικός της. Δεν είναι ούτε ξενοφοβική ούτε φιλόξενη. Είναι ύπουλα κτητική. Ζητά πιστούς υπηκόους. Όχι θαμώνες, οπαδούς, εφήμερους εραστές

Σ. Π.

Μέσα από σπαράγματα κειμένων της Σαπφώς, του Αλκαίου, του Σαίξπηρ, του Φώτη Κόντογλου του Αργύρη Εφταλιώτη, του Ηλία Βενέζη, του Γιώργου Σεφέρη, του Στρατή Δούκα, του Κώστα Ουράνη, του Στράτη Μυριβήλη, του Μ. Καραγάτση, της Ντόρας Γιαννακοπούλου, του Οδυσσέα Ελύτη, του Λώρενς Ντάρελ, του Ασημάκη Πανσέληνου και πολλών άλλων, ο Στρατής Πασχάλης δημιουργεί μια πολύπτυχη αλλά και πυκνή ζωγραφιά της γενέτειρας του που παρασέρνει τον αναγνώστη σε μια περιπλάνηση στη μυθολογία, την ιστορία και την αισθητική αυτής της παράξενης πόλης. Οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται στο βιβλίο είναι του Καμίλο Νόλλα.