«Η Μαρίν έβαλε μπροστά την Camaro, ανάβοντας τους προβολείς θυέλλης. Ξαφνικά είχε την αίσθηση ότι κάποιο όχημα ερχόταν πίσω της με ολόσβηστα τα φώτα. Κοίταξε εκεί που έπρεπε να ήταν ο οδηγός, αλλά δεν μπόρεσε να διακρίνει κανέναν.»

«Ήταν δειλινό κι αυτός έβγαζε απαλά τη σφικτή μεταξένια τραχηλιά από το μελανιασμένο λαιμό του παιδιού, πριν καθίσουν στο τραπέζι για το δείπνο. Η πόρτα μιας καταπακτής έκλεισε, τρίζοντας μες στο σκοτάδι. Υπέθεσε ότι ήταν το κελάρι όπου είχε κρυφτεί το αγόρι. Υπήρχε μάλιστα και λίγη χρυσόσκονη πάνω του. Αλλά, όταν σήκωσε το καπάκι, είδε ότι ήταν το ξύλινο φέρετρο ενός άντρα. Και η χρυσόσκονη δεν ήταν παρά λίγο χώμα που σκέπαζε τον τάφο...»

Στο νέο αστυνομικό μυθιστόρημα της ?όμνας Κατσαμάκη, μια μάχιμη δημοσιογράφος σε συνεργασία με έναν αστυνομικό επιθεωρητή επιχειρούν να εξιχνιάσουν μια σειρά από δολοφονίες, που σχετίζονται με ένα εκκλησιαστικό ίδρυμα για παιδιά. Κατά τη διάρκεια της έρευνας έρχονται σε επαφή με γεγονότα του παρελθόντος και την επίδρασή τους στις ζωές τους.