Στα μαθηματικά, λένε, ότι είναι ο αριθμός που αντιπροσωπεύει την ανυπαρξία, ότι είναι το ουδέτερο στοιχείο της πρόσθεσης και το απορροφητικό στοιχείο του πολλαπλασιασμού. Θεωρείται, λένε, άρτιος αριθμός καθώς διαιρείται από το 2.

Στην κοσμολογία, πάλι, λένε ότι «συμμετέχει» στη θεωρία της Συνεχούς Δημιουργίας ως Τίποτα.

Στη φιλοσοφία ?εδώ να δείτε και ν’ ακούσετε τι λένε- οτι συνδέεται με το «ουδέν» μα δεν ταυτίζεται με αυτό, καθώς ως αριθμός έχει υπόσταση.

…μας έρχεται από τη μακρινή Ινδία όπου και επινοήθηκε.
Μα πόση αξία να έχουν όλα αυτά για σένα!
Τι να ’ναι για σένα το Μηδέν;
Ένα Πρωτομαγιάτικο στεφάνι; Σίγουρα όχι!
Μια ρόδα ποδηλάτου; Μπα!
Μήπως οι βέρες των γονιών σου η μια πάνω στην άλλη;
Ένας από τους πέντε κύκλους των ολυμπιακών Αγώνων; Μα όλα αυτά είναι απλά κύκλοι!
Είναι μια αρχή, κάτι που τελειώνει, κάτι που με όνειρο συνορεύει;

ομάδα αίματος, βαθμοί Κελσίου, μεσάνυχτα;
Μηδέν. Εκεί απ’ όπου ξαναρχίζεις, εκεί που η ορατότητα τελειώνει, εκεί που βουλιάζεις, το σημείο όπου ξαναγεννιέσαι...
Μηδέν. Η αρχή μιας ιστορίας. Της δικής σου. Ένα βότσαλο που κυλά. Ένα ψέμα και όσες αλήθειες συνυπάρχουν.
Μηδέν? και άλλαξε για χάρη μας τα πάντα.
Διέλυσε το όμικρον, τον κύκλο, το φεγγάρι.
Μηδέν? και όλα έγιναν σημεία καμπής! Μιας αλλαγής μεγάλης...