«Χάριτι θεία προτρεπόμενος μάλλον, εκόσμησε δια μυριπνόων ανθέων την μουσικήν ανθοδέσμην των αναλογίων ημών και έδειξε καταφανώς ότι μία εστί η γλώσσα τον Ρωμανού, του τε Δαμάσκηνού, Ανδρέου τε του Κρητός και Γερασίμου, η κοινή γλώσσα της εξόχου λατρείας της ελληνοφώνου πατερικής Ορθοδόξου Εκκλησίας. Εις αυτήν την χορείαν μεταστάς ο μακαριστός Γέρων Γεράσιμος αφήκεν ημίν κατάλοιπον τας μεστάς θεολογικού κάλλους και υψιπετών εννοιών ακολουθίας εις παλαιούς και νέους αγίους πατέρας, μάρτυρας και νεομάρτυρας, οσίους και οσίας, κατ ουδένα τρόπο διιστάμενος της προτέρας παραδόσεως».