O μεγάλος ασκητής της ερήμου, ο Αγιος Αντω?νιος είναι από τους λίγους πλουσίους, που άκουσαν την εντολή του Χριστού και την εξετέλεσαν πρόθυμα και χωρίς λύπη, «πω?λησο?ν σου τα υπάρχοντα και δια?δος πτωχοι?ς...» Δεν έμαθε γράμματα, μα ήταν σοφός κι έτρεχαν όλοι για ν’ ακούσουν τα σοφά του λόγια. Ε?λεγε σε κει?νους που τον πλησίαζαν: «Τι πρώτον εστί, νους η? γράμματα; Νους ο και γραμμάτων ευρέτης». Κι εκείνο που τον απασχολούσε, όπως κάθε πραγματικά σοφό κι άγιο άνθρωπο, ήταν να γνωρίσει τον εαυτόν του• αυτό και συμβούλευε στους άλλους. «Οφείλομεν προ πάντων πειράσθαι γνώναι εαυτούς».