Όλοι έχουμε ένα πρόσωπο αναφοράς. Για τη Μελίνα είναι ο θείος της. Aνθρωπος γαλήνιος κι ευτυχής. Ένας θυμόσοφος της ζωής.
Μέχρι την ημέρα που τον βρίσκει κρεμασμένο στο σαλόνι του.
Μαζί με τον αγώνα της να «λύσει» τη θηλιά που έπνιξε τον θείο της, θα ανακαλύψει τις θηλιές που πνίγουν την ίδια.

Ένα έγκλημα με μοναδικό άλλοθι την αφοσίωση. Μια αναζήτηση όχι μόνο για τους θύτες αλλά και τα θύματα. Γνωστοί που θα αποδειχθούν άγνωστοι πίσω από μαύρα κρίνα.