Αν άλλοτε, στα χρόνια φιλοσόφων όπως ο Πλάτων ή ο Αριστοτέλης, με την άσκηση της φιλοσοφίας οι θιασώτες της αποσκοπούσαν στο να κάνουν τους ανθρώπους πιο έξυπνους και ικανούς να χειριστούν σπουδαίες δημόσιες και ιδιωτικές υποθέσεις των, ή αν αργότερα, στην ελληνιστική εποχή, το ιδανικό των φιλοσόφων ήταν η σωτηρία της ψυχής, στην περίοδο της Αναγέννησης η φιλοσοφία άλλαξε πάλι προσανατολισμό. Τότε έζησαν και έδρασαν ορισμένοι υπέροχοι άνθρωποι που προσπάθησαν να τελειοποιήσουν την φύση, να την πάνε πιο πέρα από εκεί που την άφησε ο δημιουργός της, και να κάνουν το ανθρώπινο γένος ευτυχισμένο - όχι σε κάποιον άλλο κόσμο σαν αυτόν που ευαγγελίζονται οι απολογητές των θρησκειών, αλλά εδώ, πάνω στην γη.

Επιδίωξή τους ήταν, αναζητώντας και αξιοποιώντας τις άδηλες ζωντανές δυνάμεις του σύμπαντος, να βρουν την φιλοσοφική λίθο, μια μαγική ουσία που, χρησιμοποιώντας την, θα κατόρθωναν να φτιάξουν χρυσάφι από φτηνά μέταλλα και να κατασκευάσουν το ελιξίριο της ζωής. Έτσι, θα βοηθούσαν τους ανθρώπους να ικανοποιήσουν δύο βαθείς πόθους των: να γίνουν πλούσιοι και να μείνουν για πάντα υγιείς και νέοι. Οι συναρπαστικές και, ενίοτε, οδυνηρές περιπέτειες των χαρισματικών εκείνων φιλοσόφων της Αναγέννησης, όπως αυτές διαδραματίστηκαν μέσα σ' έναν κόσμο φανταστικό, διαφορετικό από το δικό μας μηχανιστικό σύμπαν, αποτελούν την βασική υπόθεση του μαγικού δράματος που αναπαριστά το βιβλίο αυτό.