Δεν είχα τίποτα άλλο στο μυαλό μου: να βρω έναν τρόπο να πεθάνω...

Διπολική διαταραχή, μια περιπέτεια του νου, γραμμένη με διαύγεια και ειρωνεία, από τη γυναίκα που είχε την τύχη να την ξεπεράσει και να τη διηγηθεί.

Η διπολική διαταραχή δεν είναι μια ασθένεια σαν τις άλλες. Το ίδιο πρόσωπο μια βρίσκεται στο απόγειο της ευφορίας και μια στο έσχατο σημείο της απελπισίας. Μια ασθένεια που προκαλεί πόνο και οδηγεί συχνά στην αυτοκτονία, συνυφασμένη όμως με την ίδια τη ζωή, τον έρωτα και τη δημιουργία.

Η βιωματική αφήγηση της συγγραφέως μας γαζώνει σαν ριπή όπλου, μας αφήνει άναυδους και ταυτόχρονα μας κάνει να συμπάσχουμε και να ταυτιζόμαστε μαζί της σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, ανάλογα με το χαρακτήρα μας, την προσωπικότητά μας και την ψυχική μας κατάσταση.

Σπάνια εκ των έσω ενατένιση και περιγραφή μιας ψυχικής νόσου, που είναι αρκετά συχνή, αλλά δύσκολα αναγνωρίσιμη.

Ο ψυχίατρος Αθανάσιος Κουκόπουλος υποστηρίζει επιστημονικά το έργο, με αξιοθαύμαστα μεστό, ανθρώπινο και στιβαρό λόγο.

Η αφήγηση και η επιλόγηση του έργου αποτελούν μαζί την υποκειμενική αλλά και αντικειμενική προσέγγιση της διπολικής διαταραχής.