Λοκάντα είναι το ξενοδοχείο ύπνου και φαγητού, κάτι σαν τις δικές μας πανσιόν. Σε μια τέτοια λοκάντα παίζεται η κωμωδία: σκηνικό που μας θυμίζει τη "Βαβυλωνία" του Βυζαντίου. Μόνο που εδώ το κύριο πρόσωπο είναι γυναίκα, η γεμάτη τσαχπινιά και χάρες Μιραντολίνα (το όνομά της σημαίνει "θαυμαστούτσικη") και γύρω απ το πρόσωπό της πλέκεται όλη η δράση. Όλα σχεδόν τα ανδρικά πρόσωπα της κωμωδίας μ αυτήν έχουν να κάνουν, ενώ οι δυο θεατρίνες μπαίνουν για να διευκολύνουν τη δράση δίνουν την ευκαιρία οι δύο ερωτοχτυπημένοι άνδρες ν απομακρυνθούν για λίγο από τη λοκαντιέρα, για να της δοθεί ίσα ίσα ο χρόνος να τυλίξει τον κύριο Ιππότη. Μόνο που αυτός ο "αγριάνθρωπος" έχει πέσει εκεί μέσα από έναν άλλον κόσμο, όπου, τον πρώτο λόγο έχει η ντομπροσύνη αρχικά, αλλά μετά τα σπαθιά και τα στιλέτα, στην πρώτη παρασπονδία. Ευτυχώς που η Λοκαντιέρα καταφέρνει να βρεθεί προστατευμένη στη δύσκολη στιγμή, κι έτσι το έργο δεν καταλήγει σε ερωτικό δράμα.