Ένα παιδί της ορεινής Ελλάδας, ξυπόλυτο, χτυπημένο από τη φτώχεια και την ορφάνια, προσπαθεί να αλλάξει τη ζωή του στηριζόμενο στη σωματική υπεροχή του αδελφού του και στην αγκαλιά και τη σοφή ματιά της γιαγιάς του, που ήταν η πρώτη που διέκρινε πως η ζωή του δεν μπορούσε παρά μόνον από την μόρφωση να κερδηθεί, μιας και το σώμα του ήταν αδύναμο. Έτσι, με ξένη βοήθεια έγινε γιατρός, για να δοκιμάσει, σε κάποια φάση της ιατρικής του διαδρομής ένα τραγικό δίλημμα. Να διαλέξει μεταξύ της κόρης του και ενός ξένου παιδιού που κινδύνευε εξίσου και των δύο η ζωή. Σε ποιο να γύρει την προσπάθεια σωτηρίας; Έδωσε έναν αγώνα συνείδησης, που τελικά υπερίσχυσε ο όρκος του Ιπποκράτη και μοίρασε δίκαια τη φροντίδα του με όποιο πικρό ενδεχόμενο. Η μεγάλη προσπάθεια και η βοήθεια της τύχης έφεραν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Αυτή όμως η ικανοποίηση δεν έσβησε ποτέ τον πόνο της ξυπόλυτης παιδικής του ζωής.