«Δεν έχω ξαναφιλήσει αγόρι». «Ούτε κι εγώ. Πεθαίνω όμως για τα χείλη σου...». Παραδοθήκαμε ο ένας στη γεύση του άλλου. Ξαπλώσαμε στην ακροθαλασσιά γυμνοί, μπερδεύοντας τα κορμιά μας σ ένα άλυτο σύμπλεγμα και μείναμε ακίνητοι. Οι σκέψεις μπερδεύτηκαν με τις ανάσες που ανέδιδαν αρμύρα και ιώδιο, και τότε άρχισε να περνάει καρέ καρέ μπροστά από τα μάτια μου η ζωή μου.